محمدرضا رحمانی یاراحمدی با نام هنری مهرداد اوستا
(زاده ۲۰/۱۲/۱۳۰۸ بروجرد - مرگ:۱۷/۶/۱۳۷۰ تهران)،
نویسنده و شاعر معاصر لک زبان بود.
مردی از ایل بیرانوند ( شاخه یاراحمد) یکی از ایلهای قوم لک بود .
به دلیل سرودن قصیده های فراوان، برخی وی را
«پدر قصیده سرایی معاصر» نامیدهاند.
برخی نیز اوستا را دومین قصیده سرای بزرگ معاصر پس از
ملک الشعرای بهار میدانند.
مهرداد استعداد فراوانی برای شعرگویی داشت به گونهای که از
کلاس پنجم ابتدایی با تشویق معلمان خود به سرودن شعر پرداخت.
شعرهای دوران نوجوانی وی کمتر به انتشار رسیدند.
علت آن، تمایل ویبه قصیدهسرایی بود که سنگینتر از نوع
اشعار متداول آن روزگار بود.در سال ۱۳۲۰ و هنگامی که مهرداد
نوجوانی دوازه ساله بود به همراه خانواده اش به تهران آمدو
دوره دبیرستان خود را در یکی از دبیرستانهای شبانه این شهر به پایان
رساند. وی تحصیلات دانشگاهی خود را از سال ۱۳۲۷ با ورود به
دانشکده معقول و منقول (الهیات) دانشگاه تهران آغار کرد و
ابتدا لیسانس معقول و منقول گرفت و سپس با ادامه دادنتحصیل،
با مدرک فوق لیسانس در رشته فلسفه از این دانشگاه فارغ التحصیل شد.
از استادان وی میتوان به بدیع الزمان فروزان فر اشاره کرد.
مهرداد اوستا همزمان با تحصیل در دانشگاه، به استخدام وزارت
آموزش و پرورش در آمد و به عنوان دبیر در چندین دبیرستان تهران به
تدریس پرداخت.او در سالهای ۱۳۳۳ و ۱۳۴۵ دو بار ازدواج کرد که
حاصل آن یک پسر و سه دختر بود . مهرداد اوستا شعرهایی در مخالفت
با رژیم پهلوی سرود و مدتی را به عنوان زندانی سیاسی در زندان گذراند.
در سه شنبه، ۱۷ اردیبهشت سال ۱۳۷۰، در حالی که مشغول تصحیح
شعری در شورای شعر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در
تا لار وحدت بود دچار عارضه قلبی شد و درگذشت.
مهرداد اوستا در دربهشت زهرای تهران مقبره مشاهیر فرهنگ،
ادب و هنر (حجره 953) به خاک سپرده شد.
برخی آثار:
* تیرانا
* پالیزبان
* از کاروان رفته
* حماسه آرش
* امام حماسه ای دیگر